Ostatnie – trzecie zwycięstwo na Morane-Saulnier L miało miejsce 28 kwietnia, przy czym nie wiadomo, czy Navarre leciał ze strzelcem, czy sam. Navarre odbywał także specjalne loty w celu wysadzania agentów za liniami wroga. 20 września eskadra w związku z otrzymaniem samolotów Nieuport 10 zmieniła z powrotem oznaczenie na N12. 26 października 1915 Navarre zestrzelił pierwszy samolot samodzielnie (LVG C.II), pilotując prawdopodobnie myśliwiec Morane-Saulnier N.
Po przeniesieniu w lutym 1916 roku do eskadry N.67, operującej w rejonie Verdun, Navarre zaczął latać na myśliwcach Nieuport 11 „Bébé”. W tym okresie zaczęła się bitwa pod Verdun. 26 lutego, startując dwukrotnie bez rozkazu za przelatującymi grupami samolotów rozpoznawczych, odniósł dwa zwycięstwa, przy czym w pierwszym wypadku załoga niemiecka się poddała i wylądowała. Jako pierwszemu francuskiemu pilotowi udało mu się odnieść dwa zwycięstwa jednego dnia. Navarre zwykle latał samotnie, polując na samoloty wroga. Sam był indywidualistą i miał problemy z dyscypliną wojskową. Za patrolowanie nad liniami frontu, zaczął być nazywany w prasie „wartownikiem Verdun” (Le Sentinelle de Verdun). Obecność jego samolotu, pomalowanego w szerokie pasy w barwach francuskich, a następnie na czerwono, podnosiła przy tym morale żołnierzy w okopach.