Jego studia obejmowały etnografię Słowian, filologię słowiańską i dialektologię, językoznawstwo ogólne, gramatykę polską i język ukraiński, a także język rosyjski, archeologię, literaturę polską, zagadnienia historii sztuki i filozofii. Pierwsze badania prowadził już w czasie swojej nauki na Uniwersytecie; uczestnicząc w ekspedycjach samochodowych „Orbisu” Ludomira Sawickiego, kierownika Instytutu Geograficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, przeprowadził badania na terenie Bułgarii (wraz z Kazimierzem Moszyńskim i Christem Wakarelskim). Wyjechał również do Macedonii, gdzie prowadził badania dot. archaicznej kultury materialnej; rolnictwa i łowiectwa. Materiały zgromadzone podczas tego wyjazdu były podstawą jego przyszłej pracy magisterskiej Rolnictwo ludowe wschodniej części Półwyspu Bałkańskiego, która została zarazem opublikowana w czasopiśmie Lud Słowiański (1929, 1930, 1931), organie Studium Słowiańskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego, redagowanym m.in. przy jego współudziale. Studia doktoranckie podjął u Bronisława Malinowskiego, w London School of Economics and Political Science. Specjalizował się w metodach pracy terenowej i w teorii antropologii społecznej. Józef Obrębski należał go grona najbliższych uczniów Bronisława Malinowskiego.