Podczas rewolucji francuskiej korona została przeniesiona do Biblioteki Narodowej. W momencie konkordatu (1801) została wraz z pozostałymi relikwiami przekazana arcybiskupowi Paryża i złożona 10 sierpnia 1806 w skarbcu katedry Notre Dame. Od tego czasu relikwie pozostają pod opieką kanoników Kapituły Bazyliki Metropolitańskiej i strzeżone są przez Rycerzy Świętego Grobu Bożego. W każdy pierwszy piątek miesiąca oraz każdy piątek Wielkiego Postu korona jest udostępniana wiernym podczas specjalnych ceremonii.
Podczas pożaru katedry Notre Dame 15 kwietnia 2019 korona była zagrożona zniszczeniem, jednak została uratowana.
Badania naukowe W 1870 roku Rohault de Fleury po raz pierwszy w historii tej relikwii poddał ją profesjonalnym badaniom. Ustalił, że wewnętrzna średnica grubej na 1,5 cm obręczy z sitowia wynosi 21 centymetrów. Jak stwierdził, podtrzymywała ona konstrukcję z cierni i była wciskana na głowę. W ten sposób o wiele mocniej raniła noszącego, niż korony znane z chrześcijańskiej ikonografii. Prawdopodobnie koronę wykonano na zasadzie doczepiania gałęzi cierni do splecionego okręgu (dlatego konieczny był sznur mocujący gałęzie).