W 1063 korona trafiła do Bizancjum. 18 sierpnia 1239 roku desperacko potrzebujący pieniędzy łaciński cesarz Konstantynopola Baldwin II de Courtenay oddał (za udzieloną mu pomoc finansową w wysokości 135 tysięcy liwrów) koronę cierniową królowi Francji Ludwikowi IX, który był w posiadaniu kolekcji relikwii. Po translacji korony do zamku paryskiego monarcha ten polecił zbudowanie dwupoziomowej kaplicy Sainte-Chapelle, służącej do przechowywania relikwii patronów Francji (dolna kaplica) i korony Chrystusowej (kaplica górna). Przez całe średniowiecze miała miejsce praktyka wyrywania z niej cierni i ich translacji do wielu miejsc (głównie kościoły i klasztory), a także umieszczano je wśród insygniów władzy. Do dziś są czczone w sanktuariach na całym świecie (m.in. Rzym, Piza, Praga; w Polsce w Zamościu, Miechowie, Boćkach i Miejskiej Górce). Stąd też korona w obecnym stanie jest pozbawiona cierni.