Od wejścia Włochów do miasta do ustanowienia tam konkretnego porządku prawnego minął prawie rok, w tym czasie D'Annunzio sprawował władzę dyktatorską opartą na poparciu arditiSondel-Cedarmas J., Nacjonalizm włoski. Geneza i ewolucja doktryny politycznej (1896-1923), 2013 Kraków, s. 132..
Rządy D'Annunzia Il Comandante rządził we właściwy dla siebie teatralny sposób, komunikując się z ludnością głównie za pomocą płomiennych przemówień. Trwało to póki do Fiume nie przybył Alceste de Ambris, działacz wywrotowy związany z najwcześniejszą fazą ruchu faszystowskiego, kiedy ten zaczynał jeszcze jako ruch republikański, antyklerykalny i antyburżuazyjny, zbierający przeciwników dotychczasowego porządku Królestwa Włoch. Poglądy De Ambrisa zbliżone były do anarchizującego syndykalizmu. Dwóch idealistów rozpisało razem konstytucję dla Fiume, proklamując w nim Regencję Carnaro, która istniała w takim kształcie od ósmego września 1920 r. do końca swojego funkcjonowania 30 grudnia.