mały|Grób Aleksandra Kokulara na cmentarzu Powązkowskim Aleksander Kokular (ur. 9 sierpnia 1793 w Warszawie, zm. 6 kwietnia 1846 tamże) – polski malarz, kolekcjoner i pedagog, przedstawiciel późnego klasycyzmu, współzałożyciel Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, wolnomularzLudwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 444..
Życiorys Urodził się w rodzinie warszawskiego kupca. Malarstwa uczył się w Liceum Warszawskim pod okiem Zygmunta Vogla. W roku 1814 podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu pod kierunkiem Jana Chrzciciela Lampiego, a w 1817 w Akademii św. Łukasza w Rzymie. W roku 1818 powrócił do Warszawy i aktywnie włączył się w tamtejsze życie artystyczne i działalność pedagogiczną. Od roku 1821 był nauczycielem rysunku w Liceum Warszawskim do czasu jego zamknięcia. W roku szkolnym (1819/1820) uczył kaligrafii w Konwikcie Żoliborskim. Przerwał pracę pedagogiczną w latach (1824–1826), wyjeżdżając na stypendium rządowe do Rzymu, gdzie wywarli na niego silny wpływ David i Camuccini. W latach (1835–1841) prowadził we własnym domu prywatną szkołę malarstwa i rysunku, równolegle wykładając na Kursach Dodatkowych w latach (1836–1838) i w Aleksandryjskim Instytucie Wychowania Panien w latach (1838–1840). Od roku 1841 do 1844 nauczał w Gimnazjum Realnym w Warszawie.