Najpoważniejszym źródłem zakłóceń są jednak kosmiczne neutrina. Jako cząstki bardzo słabo oddziałujące, docierają one bez problemu do ulokowanego nawet bardzo głęboko detektora. A ze względu na jego dużą masę i objętość, w połączeniu ze znacznym strumieniem kosmicznych neutrin, wywołane przez nie oddziaływania są stosunkowo częste, znacznie częstsze niż oczekiwana częstotliwość rozpadów nukleonu. Wywołane przez neutrino oddziaływania mogą przy tym dawać w detektorze sygnał podobny do niektórych możliwych kanałów rozpadu.
Przegląd dotychczasowych eksperymentów Ta sekcja zawiera skrótowy przegląd eksperymentów, trwających bądź już zakończonych, które dotychczas poszukiwały rozpadów nukleonu. Żadne z dotychczasowych doświadczeń nie dało pozytywnego wyniku. Rezultaty ich pomiarów, przedstawione jako dolne ograniczenia, zaprezentowane są w następnym rozdziale.