W 504 roku Thrasaryk został wygnany z Sirmium przez Ostrogotów i Teodoryka Wielkiego, który tymczasem osiedlił się w Italii. Po śmierci Teodoryka Gepidzi podjęli próbę odbicia Sirmium. Po początkowej porażce w 530 roku, ostatecznie odnieśli sukces, walcząc obok Gotów z wojskami wschodniorzymskimi we Włoszech.
Gepidzi osiągnęli szczyt swojej potęgi w 537 roku, kiedy rozszerzyli swoje panowanie na tereny wokół Belgradu nad Dunajem (dzisiejsza Serbia). Pozycja Gepidów nad środkowym Dunajem zdawała się ponownie umacniać, ale w połowie VI wieku ich nowymi przeciwnikami stali się Longobardowie, których wspierało Cesarstwo Wschodniorzymskie, tworząc przeciwwagę dla Gepidów. Około 546 roku między Gepidami i Longobardami doszło do wojny, w efekcie której Gepidzi zostali wypędzeni znad Dunaju.