Great Bible) była pierwszą autoryzowaną edycją angielskiej Biblii. Na mocy zarządzenia królewskiego była ona udostępniona każdemu wiernemu we wszystkich kościołach w Anglii – z tego względu przed wyniesieniem z kościołów zabezpieczano ją łańcuchem. Autorem przedmowy do drugiego wydania zwanego „Biblią Cranmera” był abp Thomas Cranmer skazany na śmierć z rozkazu Marii I Tudor. Ostatnia z ponad 30 edycji Wielkiej Biblii ukazała się w 1569 roku.

Pierwszą na świecie Biblią wydrukowaną z podziałem ksiąg na rozdziały i wersety była Biblia genewska (ang. Geneva Bible); NT w 1557, całość w 1560 – rozdziały opracował w XIII wieku Stephen Langton, późniejszy arcybiskup Canterbury; wersety zaś w 1551 roku wprowadził Robert Stephanus, paryski drukarz. Jako pierwsza posiadała ona także obszerne komentarze, wyjaśnienia, indeks tematyczny, mapy i ilustracje. Był to przekład grupy protestanckich uczonych, którzy po dojściu do władzy Marii I Tudor („Krwawej Mary”) w 1553 roku uciekli z Anglii przed represjami religijnymi królowej Marii i grożącą im śmiercią.