Wszystkie księgi Starego i Nowego Testamentu w przekładzie Douay-Rheims Bible ukazały się razem dopiero w 1764 roku.
W oparciu o starsze przekłady łącznie z tłumaczeniem Williama Tyndale’a i Biblią biskupią dokonano w latach 1604–1611 bardzo dobrego językowo przekładu znanego jako Biblia króla Jakuba (King James Version lub Authorised Version). Biblię tą autoryzował król Jakub I. Przekład, po kilku poważnych zmianach w latach 1870–1895, był używany przez Kościół anglikański przez ponad 300 lat – aż do gruntownej rewizji tekstu w 1982 roku (opartej na językach oryginalnych), znanej jako Nowa Biblia króla Jakuba (New King James Version, NKJV).
Opisy przekładów Biblii Przekłady protestanckie King James Version (KJV) (1611)
Przekład z języków oryginalnych wydany po raz pierwszy w 1611, zamówiony został na potrzeby Kościoła Anglii przez króla Jakuba I. Tłumaczenie to wywarło głęboki wpływ nie tylko na wszystkie następne angielskie tłumaczenia Biblii, ale także na całą literaturę angielską. Szacunkowy nakład to ponad miliard egzemplarzy co czyni ten przekład najszerzej rozpowszechnionym tłumaczeniem Biblii.
The Emphatic Diaglott (1864)