thumb|165px|Symboliczny grób Wiktora Altera i Henryka Ehrlicha na cmentarzu żydowskim w Warszawie Henryk Ehrlich (jid. הענריק ערליך), wł. Hersz Wolf (ur. w maju 1882 w Lublinie, zm. 14 maja 1942 w Kujbyszewie) – polski prawnik i działacz polityczny pochodzenia żydowskiego. Przywódca żydowskiej partii socjalistycznej Bund, redaktor naczelny wydawanego w języku jidysz dziennika „Fołks-Cajtung”. Członek egzekutywy Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej (od 1930). Adwokat, członek rady miejskiej Warszawy, inicjator Żydowskiego Komitetu Antyhitlerowskiego.
Życiorys Syn Mojżesza, właściciela młyna i Salomei z Blechmanów. Jego ojciec należał do chasydów, lecz pod koniec życia związał się z tajną organizacją syjonistyczną . Po ukończeniu chederu, prywatnych nauk domowych oraz gimnazjum młody Ehrlich przeniósł się do Warszawy, gdzie rozpoczął studia prawnicze na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. W tym samym okresie związał się z Bundem, do którego wstąpił w 1903. 4 maja 1904 roku został aresztowany w Warszawie podczas próby złożenia bukietu czerwonych kwiatów na karawanie z trumną zmarłego socjalisty Józefa Birencwajga. Zwolniony z więzienia przeniósł się do Berlina, by kontynuować studia. W 1905 powziąwszy wieść o wybuchu rewolucji, powrócił do Warszawy.