Według tajnego raportu NKWD z lutego 1943 poszukiwał wraz z Wiktorem Alterem polskich bundystów na terytorium ZSRR i omawiał z ambasadą Stanów Zjednoczonych i ambasadą Wielkiej Brytanii swój wyjazd do USA, dokąd przedostała się przez Japonię jego rodzina. Tekst wyroku wydanego przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR i zatwierdzonego osobiście przez Józefa Stalina w lutym 1943 zarzuca Ehrlichowi i Alterowi prowadzenie w październiku i listopadzie 1941 „systematycznych” działań nakłaniających żołnierzy radzieckich do zaprzestania oporu przeciwko III Rzeszy.
Ehrlich miał odlecieć do Londynu razem z gen. Władysławem Sikorskim, aby tworzyć struktury Żydowskiego Komitetu Antyhitlerowskiego na terenie Wielkiej Brytanii i wejść w skład władz RP na emigracji. W trakcie wizyty gen. Sikorskiego w Moskwie Ehrlich i Alter zostali 3 grudnia 1941 wezwani do siedziby NKWD w Kujbyszewie pod pozorem wznowienia rozmów na temat uruchomienia Żydowskiego Komitetu Antyhitlerowskiego i po spotkaniu z zastępcą szefa kontrwywiadu NKWD Leonidem Rajchmanem 4 grudnia osadzeni w celach izolacyjnych z polecenia Ławrientija Berii.