W odpowiedzi na zapytanie polskiej ambasady w sprawie ich zniknięcia, złożone do Ludowego Komisariatu Spraw Zagranicznych ZSRR (Narkomindiełu), polskie władze zostały 6 grudnia powiadomione o rzekomych związkach Ehrlicha i Altera z Niemcami, a następnie o unieważnieniu wydanych im polskich paszportów, natomiast sami aresztowani nie otrzymali żadnego wyjaśnienia. Sprawa Ehrlicha i Altera – aresztowanych trzy dni po nocie Narkomindiełu do ambasady RP z 1 grudnia 1941, uznającej Białorusinów, Ukraińców i Żydów zamieszkałych na terenach anektowanych przez ZSRR w 1939 za obywateli radzieckich, co uniemożliwiało im wstępowanie do Armii Polskiej w ZSRR – stała się „symbolem” konfliktu polsko-radzieckiego wokół definicji polskich obywateli w ZSRR. W tym samym miesiącu, na tle przystąpienia Stanów Zjednoczonych do wojny, rozpoczął działalność Żydowski Komitet Antyfaszystowski pod przewodnictwem Solomona Michoelsa.

Ehrlich był od grudnia 1941 przetrzymywany w celi 42 więzienia wewnętrznego NKWD obwodu kujbyszewskiego, gdzie figurował w ewidencji jako więzień 42, a jego tożsamość nie była znana naczelnikowi więzienia.