Modyfikacje składu mieszanin miały duże znaczenie w czasie obu wojen światowych, podczas których występowały niedobory surowców. W czasie I wojny światowej w Niemczech stosowano mieszaninę, w której częściowo lub całkowicie zastępowano trotyl dinitrotoluenem (materiał taki oznaczano jako – 60% stanowił dinitrotoluen lub jego mieszanina z trotylem). Jako substytutu trotylu, wykorzystywano także . Natomiast po 1944 roku Niemcom brakowało azotanu amonu, dlatego też zastępowali go azotanem sodu, a potem nawet chlorkiem sodu (czy okazjonalnie krzemianami sodu i ). Mimo że mieszaniny takie miały znacznie obniżone parametry detonacyjne, to zachowywały konsystencję i gęstość zwykłych amatoli, dzięki czemu nie było potrzeby zmiany konstrukcji i metody elaboracji amunicji.