Pomimo że poszczególne osiedla były dziełem różnych projektantów, Wejchertowie mieli nadzór ogólny nad Nowymi Tychami i tym samym największą kontrolę nad ich ostatecznym kształtem.Wyszliśmy z założenia, że musi to być miasto zakładane od podstaw, mające czytelny schemat, który można zapamiętać, który się rozumie.Dla przedsięwzięcia powołano osobną pracownię Miastoprojekt Nowe Tychy, w skład której wchodziła Adamczewska-Wejchert. Założenie stanowiło niemal wzorową realizację modernistyczną, zaprojektowaną w dużej mierze na surowym korzeniu ze zwróceniem uwagi na makro- i mikroskalę. Układ Nowych Tychów podzielony został na strefy: kolejową, mieszkalną, rekreacyjną, użyteczności publicznej i zieloną. Spośród wszystkich osiedli najwięcej znamion socrealizmu nosi osiedle B, nazywane także "romantycznym", ze względu na swobodną linię zabudowy dostosowaną do terenu oraz osie widokowe skoncentrowane na dawnym kościele. Również budynki o dwuspadowych dachach i z miejsce na handel w przyziemiu nawiązywały do polskiej małomiasteczkowej architektury. Do tradycyjnych rozwiązań Wejchertowie nawiązują także na osiedlu C, posiadającym pierzeje i dwuspadowe dachy. Obiekty w pełni modernistyczne pojawiają się na osiedlu E - budynek Klubu Górniczego NOT oraz szkoły.