Położone nad samą Wisłą, było często narażone na niszczycielskie powodzie. Dopiero po największej powodzi w historii miasta, która miała miejsce w 1853, nastąpiły przenosiny miasta na wysoki lewy brzeg Wdy, rozpoczęto je w 1857, a zakończono w 1890. Liczba ludności wzrosła wtedy z 3166 w 1849 r. do około 6000, a w przeddzień wybuchu II wojny światowej Świecie liczyło już około 10 000 mieszkańców. W 1912 i 1919 miały miejsce rozruchy antyniemieckie, które zostały brutalnie stłumione przez policję i wojsko.
Powiat świecki został w 1772 zlikwidowany, a jego tereny znalazły się pod zaborem pruskim. Ponownie powstał w 1818, powrócił do Polski 25 stycznia 1920 roku. Powierzchnia powiatu zajmowała drugie miejsce po powiecie chojnickim w województwie pomorskim. W okresie dwudziestolecia nie zaszły poważniejsze zmiany granic na terenie powiatu świeckiego. Jedyne znaczące przekształcenie nastąpiło w 1931 r. Wówczas to oddzielono jedenaście gmin wiejskich oraz trzy obszary dworskie i przyłączono je do powiatu tucholskiego. Jednocześnie ze zlikwidowanego powiatu gniewskiego włączono do powiatu świeckiego jedenaście gmin wiejskich.