kolej, znana z dowożenia „hiszpańskich bułeczek” (Spanisch-Brötli-Bahn) na śniadaniowe stoły badeńskich kuracjuszy, dłuższy czas nie była gospodarczym sukcesem. Lokomotywa Limmat była produkcji Kesslersche Maschinenfabrik w Karlsruhe. W 1853 r. kolej przejęła Schweizerische Nordostbahn (NOB), która przedłużyła linię do Aarau, gdzie było połączenie ze Schweizerische Centralbahn (SCB). 1848, 1850 – ustawy federalne o budowie państwowej sieci kolejowej; towarzyszył im szkic sieci sporządzony przez Roberta Stephensona; do 1861 – SCB ukształtowała sieć łączącą kantony Bazylea, Lucerna, Argowia, Solura, Berno; 1861 – przejęcie przez Kanton Berno zbankrutowanej kolei prywatnej mającej połączyć Berno z Zurychem (przez Lucernę); utworzenie Bernische Staatsbahnen – pierwszej kolei państwowej w kraju; do 1870 – NOB połączyło siecią kolejową Zurych z najważniejszymi centrami Argowii, Szafuzy, Turgowii i Lucerny.