We wschodniej części kraju sieć kolejową między Jeziorem Bodeńskim i Gryzonią przejęła i zbudowała kolej Vereinigte Schweizerbahnen (VSB). 1862 – tramwaj konny w Genewie; 1881 w Bazylei; 1882 w Zurychu; 1871 – otwarcie pierwszej w Europie kolei zębatej: (kantony Lucerna i Schwyz); 1877 – otwarcie funikularu Lozanna – Ouchy, jednego z pierwszych w świecie; 1958 konwersja na kolej zębatą; w toku przebudowa na kolej ogumioną; 1 sierpnia 1882 – otwarcie kolei prywatnej Gotthardbahn z drugim tunelem transalpejskim (pierwszy był tunel kolejowy Fréjus między Sabaudią a Piemontem); 1922 elektryfikacja; 1888 – otwarcie tramwaju Vevey – Montreux – Chillon; pierwsza kolej elektryczna w kraju; pierwotnie zasilanie górne z rur stalowych, tor 1000 mm; zamkn. 1958; 1888 – otwarcie Bürgenstock-Bahn (kanton Nidwalden); pierwszy funikular z liną napędzaną elektrycznie i na jednym torze z mijanką pośrodku trasy; do 1914 r. w kraju powstało 40 funikularów oraz 13 linii kolei zębatych. 1889 – otwarcie parowej kolei Pilatusbahn na szczyt Pilatus, najbardziej stromej kolei zębatej na świecie; tor 800 mm; 1937 zelektryfikowana; 1889 – otwarcie Brünigbahn, tor metrowy z odcinkiem zębatym (kolej JS); 1889 – Rhätische Bahn/Viafier Retica (RhB; nazwa od 1895): otwarcie linii Landquart – Davos, tor metrowy; 1903 Chur – St.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia kolei w Szwajcarii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.