Neisseria meningitidis wymaga specjalnych wzbogaconych podłoży. Bakteria jest wrażliwa na wysychanie, dlatego konieczne jest jej wysianie na wilgotne podłoże. W hodowli tych bakterii stosuje się podłoża nieselektywne, takie jak agar czekoladowy, oraz podłoża selektywne, takie jak podłoże Thayera-Martina, hamujące wzrost zanieczyszczających próbkę innych bakterii. Rutynowo oznacza się wrażliwość bakterii na antybiotyki (antybiogram). Wstępna identyfikacja Neisseria meningitidis polega na stwierdzeniu oksydazododatnich Gram-ujemnych dwoinek wzrastających na agarze czekoladowym i podłożu wybiórczym, ale ostateczna identyfikacja wymaga zastosowania testów biochemicznych.

Testy do szybkiej diagnostyki oparte na aglutynacji antygenów otoczkowych na lateksie (odczyn lateksowy), pomimo niższej swoistości, mogą być przydatne, ponieważ umożliwiają szybkie otrzymanie wyniku dodatniego, oraz, dzięki wykrywaniu antygenów również ze zniszczonych bakterii, umożliwiają rozpoznanie patogenu pomimo zastosowania antybiotyków. Wykrywanie materiału genetycznego bakterii za