Daniel Sigonius (ur. w 1563 w Lelowie, zm. 8 lipca 1638 w Krakowie) – ksiądz, dziekan dekanatu lelowskiego - profesor teologii. Trzykrotny rektor Akademii Krakowskiej w latach: 1626–1627, 1628–1630, 1638.

Początki życia i edukacji Daniel Sygoniusz pochodził z rodziny mieszczańskiej w Lelowie. Był synem Stanisława. Używał gmerku w formie monogramu z liter „D S L”, z krzyżem nad literą „D” i godłem zbliżonym do herbu Leliwa. Pierwsze nauki pobierał w szkole parafialnej w Lelowie, a następnie kontynuował edukację w szkole przyklasztornej u bożogrobców w Miechowie.

W semestrze letnim 1583 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Krakowskim, gdzie już w 1584/85 uzyskał stopień bakałarza. Przy okazji promocji przyjął nazwisko Sigonius na cześć włoskiego humanisty Carlo Sigonio. W 1588 r. otrzymał tytuł mistrza sztuk wyzwolonych, co pozwoliło mu objąć kierownictwo szkoły parafialnej przy Kościele św. Floriana w Krakowie. W latach 1590–1595 był seniorem Bursy Filozofów.

Działalność duchowna i naukowa Po otrzymaniu święceń kapłańskich 25 marca 1595 r. Sygoniusz objął probostwo w Lelowie, gdzie od 1603 r. pełnił również funkcję dziekana. W 1599 r. został kanonikiem kapituły kolegiaty św. Anny w Krakowie, a w 1602 r. uzyskał kanonię w kolegiacie św. Floriana.