SzarbelZ syr. ܫܪܒܠ, trl. Szarbel, dosł. Boża opowieść lub Boża historia.(Charbela) Machluf (transliteracja z ar. شربل مخلوف), właściwie Jusuf Antun Machluf (transliteracja z ar. يوسف أنطون مخلوف; ur. 8 maja 1828 w Bika Kafra, zm. 24 grudnia 1898 w Annaja) − libański duchowny maronicki, mnich i pustelnik, święty Kościoła katolickiego. Przez wiernych określany jako „święty Bogiem upojony”.

Życiorys Urodził się w ubogiej rodzinie chrześcijańskiej w Bika Kafra w północnym Libanie. Na chrzcie otrzymał imię Jusuf. Już jako dziecko odznaczał się wielką pobożnością, zamiłowaniem do modlitwy i samotności. W wieku 23 lat wstąpił do maronickiego klasztoru św. Marona w miejscowości Annaja, gdzie otrzymał zakonne imię SzarbelImię to przybrał na cześć świętego męczennika zwanego Szarbelem Edeskim (B. Grysa, M. Piotrowski, Święty Szarbel – przyjaciel Boga i ludzi, Poznań 2019, s. 12). Pochodzi ono z języka syryjskiego i oznacza "Boża opowieść" lub "Boża historia".. Po odbyciu studiów teologicznych w klasztorze w Kafifan i otrzymaniu święceń kapłańskich wrócił do klasztoru św. Marona, gdzie przebywał do 1875 roku. W tym też roku ojciec Szarbel przeniósł się do znajdującej się w pobliżu klasztoru pustelni pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła.