Bitwa pod Kutną Horą – starcie zbrojne, które miało miejsce 21 grudnia 1421 roku podczas drugiej krucjaty w okresie wojen husyckich.
Przyłączenie się władz miasta Kutná Hora do husytów było wielkim zaskoczeniem dla Zygmunta Luksemburczyka, gdyż miasto to w większości zamieszkiwali katolicy. Koncentrujący swą armię na Morawach Zygmunt Luksemburczyk ruszył, by odzyskać panowanie nad utraconym miastem. By temu zapobiec Jan Žižka także ruszył w kierunku Kutnej Hory.
Panowanie nad miastem Kutna Hora było istotne dla obu stron konfliktu, gdyż miasto to zajmowało strategiczną pozycję we wschodnich Czechach, kontrolując przepływ srebra wydobywanego w okolicznych kopalniach. Dowodzeni przez Jana Žižkę husyci dla obrony tej ważnej miejscowości przed wojskami Zygmunta Luksemburskiego skoncentrowali w Kutnej Horze siły wielkości 12 tys. żołnierzy. Armia ta wraz z wozami okopała się tworząc prostokąt, którego tyły oparte zostały o mury miasta.
Armia katolicka liczyła 50 tys. żołnierzy, choć niektóre źródła mówią aż o 100 tys. żołnierzy, głównie Niemców i Węgrów. Siłami węgierskimi w liczbie 15 tys. żołnierzy dowodził włoski kondotier Pippo Spano (Filippo Scolari).