Jego reformy wystarczyły, aby druga wojna czeczeńska zakończyła się sukcesem Rosji.

Od 1998 Rosja była podzielona na sześć obwodów wojskowych i Specjalny Obwód Obronny Kaliningradzki. Były to obwody: Leningradzki, Moskiewski, Północno Kaukaski, Nadwołżańsko-Uralski, Syberyjski, Dalekowschodni.

Minister Siergiejew został zdymisjonowany po katastrofie atomowego okrętu Kursk, a jego następcą w 2001 został Siergiej Iwanow. Powrócił on do koncepcji organizowania sił mobilnych, w których służyć mieli żołnierze kontraktowi. Żołnierze z poboru mieli być kierowani do służby bazach składowania sprzętu lub do innych oddziałów. W okresie jego urzędowania utworzono trzy dowództwach regionalne: Zachód, Południe i Wschód. Program naboru żołnierzy kontraktowych okazał się jednak niewydolny, wobec czego założenia ministra Iwanowa upadły.

Lata 2007–2012 27 lutego 2007 stanowisko ministra obrony objął Anatolij Sierdiukow. Był to pierwszy i do tej pory jedyny (2022) minister ON, który nie był zawodowym żołnierzem. Jedną z pierwszych jego decyzji było stworzenie próbnych dowództw regionalnych w dalekowschodnim oraz syberyjskim okręgu wojskowym.