Akadyjczycy w Connecticut mieli problemy z asymilacją w nowym i nieprzyjaznym środowisku. W 1673 grupa 666 deportowanych złożyła petycję o zezwolenie na reemigrację do Francji. Ich prośba została odrzucona. W konsekwencji pewna ich grupa, już bez pytania o zgodę, zbiegła na Santo Domingo. Większość z nich ostatecznie dotarła do Luizjany, tworząc początek społeczności Cajunów. Kolejna grupa 240 Akadyjczyków w 1967 wyczarterowała żaglowiec The Pitt i udała się nim na północ, ostatecznie osiedlając się w dolinie rzeki St. John w dzisiejszym Nowym Brunszwiku. Pewna grupa pozostała w Connecticut, asymilując się stopniowo.
Georgia Trzy żaglowce eskortowane przez okręt dostarczyły około 400 wysiedleńców do tej kolonii. Niektóre źródła wspominają o czwartym statku, który miał przybyć z Bostonu z 127 Akadyjczykami na pokładzie, ta informacja nie jest jednak sprawdzona. Wysiedleńcy do Georgii zostali zignorowani przez lokalne władze. Dano też im wolną rękę. Już wiosną 1756 ponad połowa z nich udała się na północ, używając niewielkich łodzi. Gdy dotarli do Karoliny Północnej, tamtejsze władze zaleciły im, by osiedli w tej kolonii. Jednak blisko stu kontynuowało podróż i dotarło aż do Bostonu, gdzie zostali aresztowani. Ci którzy pozostali w Georgii i Karolinie Północnej cierpieli biedę, pracując na plantacjach.