W 1765 została faworytą brata królewskiego, księcia Kazimierza Poniatowskiego, który kupił dla niej za 39 000 złp posesję przy Krakowskim Przedmieściu, na której wzniósł dwupiętrową kamienicę. Miejsce to szybko stało się najmodniejszym domem schadzek w Warszawie. Częstym gościem tego przybytku był sam król, który też tam odbywał tajne narady w gronie zaufanych osób. "Lullierka" stała się niewybrednym celem ataków satyry konfederatów barskich.
Wiosną 1771 wyjechała do Wiednia. W lipcu przybyła do Paryża, gdzie konferowała z byłą przyjaciółką Stanisława Augusta, panią Geoffrin. Po krótkim pobycie w Wielkiej Brytanii powróciła przez Paryż do Warszawy. Nawiązała wówczas korespondencję z panią Geoffrin, polecając jej stosunkom na dworze wersalskim misję Franciszka Ksawerego Branickiego. W 1773 przez Spa udała się do stolicy Francji. Gdy wróciła do kraju, król oddał jej na letnią rezydencję Ermitaż w Łazienkach Królewskich. Stanisław August przezornie nakazał zabezpieczenie jej korespondencji z nim, prowadzonej w czasie konfederacji targowickiej i insurekcji kościuszkowskiej.
W dniach 21 lipca-5 sierpnia 1796 odwiedziła króla internowanego przez Rosjan w Grodnie. Do końca życia mieszkała w warszawskim Ermitażu.