Michaił Fiodorowicz Skorodumow, ros. Михаил Федорович Скородумов (ur. 1892, zm. 15 listopada 1963 w Los Angeles) – rosyjski carski wojskowy, dowódca Rosyjskiego Korpusu Ochronnego na Bałkanach podczas II wojny światowej.

Życiorys Ukończył 1 Korpus Kadetów, a następnie Pawłowską Szkołę Wojskową w 1912 r. w stopniu podporucznika.

Po wybuchu I wojny światowej w 1914 r. wyruszył na front. Odznaczono go Orderem św. Włodzimierza za odwagę w bitwie, podczas której został ciężko ranny. W rezultacie musiał odejść z armii. Zabiegał jednak silnie o przywrócenie go do służby wojskowej, do czego ostatecznie doszło. W wyniku kolejnych walk dostał się w 1915 r. do niewoli niemieckiej. Po 7-miesięcznym pobycie w obozie jenieckim (3 razy próbował bez rezultatu uciec) powrócił do Petersburga w wyniku wymiany jeńców. Otrzymał za odwagę Krzyż św. Jerzego.