Następnie służył w armii Królestwa Polskiego. W latach 1814–1831 dyrektor Komisariatu Ubiorczego armii Królestwa Polskiego. 3 września 1826 roku awansował na generała dywizji. W 1830 roku odznaczony Znakiem Honorowym za 35 lat służbyPrzepisy o znaku honorowym niemniej Lista imienna generałów, oficerów wyższych i niższych oraz urzędnikow wojskowych, tak w służbie będących, jako też dymisjonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830, [b.n.s]. W 1831 roku skierowany w stan spoczynku. Osiadł w Warszawie, gdzie zmarł. Za udział w powstaniu nie był represjonowany przez Rosjan.
Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w trzecim stopniu rytu (Mistrz)Marek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 62..
Odznaczony Orderem Świętego Stanisława II klasy z nadania Aleksandra I RomanowaZbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 221., a wcześniej Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari w 1808Tadeusz Jeziorowski: The Napoleonic Orders. Ordery Napoleońskie. Warszawa, 2018, s. 147.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 26, rząd 5, grób 30).
Przypisy
Bibliografia
P. Kosk: Generalicja polska. T. 1. Pruszków : wyd. Oficyna wydawnicza "Ajaks", 1998. Reprint: Zakład Narodowy im.