Piszczałki wargowe stanowią od 75% do 100% wszystkich piszczałek w organach; do ich budowy używa się drewna, metali i innych materiałów. Stosuje się drewno miękkie (sosna, jodła, świerk) i twarde (dąb, buk, grusza, jesion). Najlepsze własności akustyczne uzyskuje się stosując wysokogatunkowe drewno zdrowe, o gęstym równym słoju, bez sęków i pęknięć, suszone w sposób naturalny, nie krócej niż 7 lat. Piszczałki metalowe wykonuje się najczęściej ze stopów cyny z ołowiem; stosuje się rozmaite proporcje: od 100% cyny do 100% ołowiu (głównie w starych organach). Ze względu na walory dźwiękowe nie zaleca się cynku. Sporadycznie wykorzystuje się miedź, a rzadziej inne materiały: mosiądz, papier, szkło, masy plastyczne.
thumb|Zależność wysokości dźwięku od długości piszczałki Piszczałki drewniane mają najczęściej przekrój poprzeczny czworoboczny – prostokątny, kwadratowy, rzadziej trapezowaty – i wykonane są z desek; małe piszczałki miewają przekrój okrągły i wykonane są w technologii toczenia. Piszczałki metalowe mają przekrój poprzeczny okrągły;