niektóre piszczałki tego typu w ogóle nie mają korpusu. W drugich korpus pełni istotną rolę rezonatora, a jego długość dobrana jest w taki sposób, żeby wzmacniały podstawowy ton dźwięku wytwarzanego przez języczek.
Wysokość, barwa i natężenie dźwięku w piszczałce języczkowej zależą od menzury języczka, jego rodzaju, menzury i kształtu tuby rezonansowej, siły zadęcia i sposobu ustawienia piszczałki. Wysokość dźwięku zależy głównie od menzury języczka – im języczek dłuższy i cieńszy tym dźwięk niższy. Roztrąb (tuba rezonansowa, czara dźwiękowa) obniża dźwięk stoika – im dłuższa tym dźwięk niższy. Barwa i natężenie dźwięku zależą od menzury języczka i roztrąbu. Gruby języczek wydaje dźwięk silny i jasny, cienki – słaby i ciemny. Języczek szeroki jest bogatszy w alikwoty niż cienki, a zatem jego barwa jest dźwięczna i jasna. Języczek wykonany z twardego, sztywnego tworzywa wydaje dźwięk jaśniejszy niż wykonany z tworzywa miękkiego. Języczki odbijające dają dźwięk silniejszy i jaśniejszy niż języczki przelatujące.
Zobacz też Głos organowy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Akcesoria i części instrumentów muzycznych