Ograbili oni zamek w Vordingborgu, przy okazji niszcząc większość zabudowań (wyrywano okna i drzwi, które zużywano na opał), a na miasto nałożyli wysoką kontrybucję. W 1671 r. wprowadzony został podatek od towarów importowanych, a w Vordingborgu powstała komora celna. Sytuacja ta doprowadziła do tego, że większość mieszkańców zaczęła trudnić się przemytem. mały|Panorama miasta na ryc. z XVIII wieku W 1670 r. zamek w Vordingborgu przeszedł na własność księcia Jerzego, który musiał wybudować obok niego tzw. Pałac ks. Jerzego, bo sam zamek nie nadawał się do zamieszkania po najeździe Szwedów. Vordingborg na nowo stał się siedzibą rodziny królewskiej, nie na długo jednak, bo w 1683 r. ks. Jerzy poślubił późniejszą królową Anglii Annę i opuścił miasto. Od 1717 r. na zamku stacjonowała kawaleria królewska składająca się z 5 kompanii pod dowództwem pułkownika Zygmunta GałkowskiegoVerner Jensen: Vordingborg i tusinde år, 2006, str. 40.. Garnizon zlikwidowano w 1866 r. W sierpniu 1735 r. Vordingborg przeżył swój wielki pożar, który na wiele lat doprowadził miasto do upadku. W miasteczku było 127 domów, w większości z muru pruskiego i krytych strzechą. Większość z nich padła pastwą płomieni. Pożary jeszcze dwukrotnie nawiedziły zniszczone miasto w kolejnych latach. Spis ludności przeprowadzony w 1743 r.