wykazał 1036 mieszkańców, w tym 185 żołnierzy z garnizonu zamkowego i członków ich rodzinVerner Jensen: Vordingborg i tusinde år, 2006, str. 45.. W 1779 r. w mieście utworzono stację pocztową.
Czasy najnowsze Wojny napoleońskie nie ominęły Vordingborga. We wrześniu 1807 r. miasto było okupowane przez wojska brytyjskie pod dowództwem hanowerskiego generała von Linsingena. Początkowo siły okupacyjne składały się z 467 żołnierzy i 3 dział, później zostały zwiększone, a w 1808 r. zbudowały fort na wysepce Masnedø. W 1843 r. miasto odwiedził król Chrystian VIII, a w dwa lata później zakończono budowę nowego ratusza, którego budowę rozpoczęto w roku wizyty królewskiej. Druga połowa XIX w. była okresem stopniowej modernizacji miasteczka i rozwoju drobnego przemysłu (m.in. zakłady mięsne) i przedsiębiorczości. W 1866 r. Vordingborg otrzymał gazownię i oświetlenie ulic, a w 1870 r. został połączony linią kolejową z Kopenhagą. W 1884 r. linię przedłużono na wysepkę Masnedø, łącząc ją przy okazji mostem z Zelandią. Z wysepki w dalszą drogę pasażerów zabierały promy. W 1913 r. Vordingborg odzyskał status miasta garnizonowego po tym, jak przeniesiono tutaj garnizon z Nyborga. A w 1930 r. w Avnø pod miastem urządzono lotnisko i stację szkoleniową dla duńskich pilotów (istniała do lat 80. XX w.).