Przeniesienie garnizonu do Vordingborga miało korzystny wpływ na lokalną gospodarkę, a ludność miasta wzrosła w tym okresie z 3 do 5 tysięcy.
W latach 1933–37 zbudowano most łączący Vordingborg z wyspą Falster i w ten sposób przedłużono linię kolejową na sąsiednią wyspę, redukując rolę promów. Vordingborg został okupowany przez wojska niemieckie 9 kwietnia 1940 r. Dokonały one desantu spadochronowego na wysepkę Masnedø, na której znajdował się punkt obserwacyjny armii duńskiej. W Vordingborgu, który ówcześnie liczył ok. 10 000 mieszkańców, rozlokowano 1000 żołnierzy Wehrmachtu. Po wojnie Vordingborg wyrósł na lokalne centrum przemysłu spożywczego. Z Kopenhagi przeniesiono tutaj fabrykę znanych serów "Buko" oraz wytwórnię sałatek "Mayo". W latach 80. XX w. przy lokalnej elektrowni na Masnedø wzniesiono 5 turbin wiatrowych do produkcji elektryczności, zapoczątkowując produkcję energii przyjaznej środowisku.
Zabytki