Projekt większego i szybszego komputera Whirlwind II (nigdy nie zbudowanego) był bazą dla komputera AN/FSQ-7 używanego później w SAGE.
Pierwszy system operacyjny 8 marca 1955 Doug Ross zaprezentował program "Director" na maszynę Whirlwind I, który jest uznawany za prekursora wczesnych systemów operacyjnych. Był on odpowiedzialny za poprawne uruchamianie wielu programów po kolei bez ingerencji człowieka.
Wpływ na minikomputery Projekt komputera Whirlwind I został wykorzystany przez Kena Olsena do stworzenia jego wersji z tranzystorami zamiast lamp elektronowych, znanej jako TX-0. TX-0 osiągnął sukces i planowano rozbudować do większej wersji TX-1, która okazała się zbyt ambitna i musiała być przeprojektowana ma mniejszą wersję TX-2. Ta wersja również okazała się problematyczna i Olsen porzucił ten projekt aby otworzyć Digital Equipment Corporation (DEC). Ich PDP-1 był właściwie połączeniem pomysłów TX-0 i TX-2 w mniejszej obudowie.
Późniejsze losy W 1959 roku, Whirlwind I miał zostać zezłomowany przez marynarkę wojenną USA, gdyż był uznany za przestarzały, bo używał lamp zamiast popularnych już wtedy tranzystorów.