Ruch na rzecz języka pomocniczego w stosunkach międzynarodowych został już wcześniej zainicjowany pracami Committee on International Auxiliary Language założonego przez International Research Council w trakcie jego konferencji w Brukseli w 1919 roku.
Do przedyskutowania tego problemu komitet zaprosił osoby, które dysponowały niezbędnym doświadczeniem w problemach międzynarodowej komunikacji językowej. W rezultacie prac komitetu, American Association for the Advancement of Science, British Association for the Advancement of Science, i odpowiadające im stowarzyszenia francuskie i włoskie, razem z American Council on Education, American Council of Learned Societies i innymi grupami specjalistów, założyły International Auxiliary Language Association (IALA).
W 1924 roku IALA została prawnie ukonstytuowana jako niedochodowa organizacja do „promowania studiów, dyskusji i intensywnej popularyzacji wszelkich kwestii związanych z ustanowieniem języka pomocniczego, z badaniami i eksperymentami zdolnymi do posunięcia sprawy ustanowienia takiego języka w sposób inteligentny i na trwałych podstawach”, (Outline of Program, 1924).