Zarys Programu stwierdzał, że język finalny powinien być rekomendowany do „ostatecznego przyjęcia przez rządy całego świata” i wskazywał zarazem, że tego rodzaju język jeszcze nie istnieje. Następny akapit definiował cel: „Ustanowić język syntetyczny, który ma być nauczany we wszystkich systemach edukacyjnych na całym świecie, jako wspólne medium wymiany myśli i rozpowszechniania wiedzy między ludźmi, którzy mają odmienne języki ojczyste”. IALA natychmiast rozpoczęła program badań w Europie i Ameryce.
IALA otrzymała pomoc finansową z wielu źródeł, m.in. Carnegie Corporation, Rockefeller Foundation i Research Foundation, ale najważniejszego wsparcia udzielili p. Morris i jej rodzina. Wsparcie to zakończyło się z chwilą śmierci p. Morris w 1950 roku.
Studia IALA nad językami narodowymi i międzynarodowymi W pierwszych latach istnienia IALA badała problem języka międzynarodowego. Sporządzono listę prac, które zawierały dyskusje na temat języków międzynarodowych, i zgromadzono bibliotekę książek odnoszących się do tego problemu. W tym samym czasie ustanowiono kontakty z rozmaitymi grupami i organizacjami, które wspierały języki pomocnicze. IALA akcentowała od początku, że celem stowarzyszenia nie jest utworzenie nowego języka pomocniczego, lecz opracowanie naukowych podstaw dla porównania istniejących projektów.