Józef Pińkowski (ur. 17 kwietnia 1929 w Siedlcach, zm. 8 listopada 2000 w Warszawie) – polski ekonomista i polityk komunistyczny, prezes Rady Ministrów od 5 września 1980 do 11 lutego 1981 (od 24 sierpnia do 5 września p.o. jako wiceprezes Rady Ministrów), poseł na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji, sekretarz Komitetu Centralnego PZPR (1974–1980), członek Biura Politycznego KC PZPR (1980–1981).
Życiorys Syn Jana i Walerii. Po II wojnie światowej ukończył studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu oraz w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W WSE pracował też jako asystent. Od 1952 do 1956 był kapitanem ludowego Wojska Polskiego. W latach 50. był związany z resortem skupu (jako dyrektor departamentu), a później (od 1956 do 1958) z resortem przemysłu spożywczego i skupu (jako główny inspektor inspekcji zbożowej). W latach 1958–1960 był sekretarzem Rady Naukowo-Ekonomicznej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie, w okresie 1960–1965 zastępcą przewodniczącego prezydium WRN, a od 1965 do października 1971 jej przewodniczącym. Stamtąd przeszedł na stanowisko I zastępcy przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, które zajmował do lutego 1974. Członek Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu„Trybuna Robotnicza”, nr 3 (11 355), 5 stycznia 1981, s.