1.

W 1951 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w latach 1965–1971 zasiadał w egzekutywie Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego partii. Od grudnia 1971 do lipca 1981 był członkiem Komitetu Centralnego PZPR, od lutego 1974 do sierpnia 1980 sekretarzem KC PZPR, a od sierpnia 1980 do kwietnia 1981 członkiem Biura Politycznego KC PZPR (od lutego do sierpnia 1980 zastępca członka). W 1980 objął urząd wiceprezesa Rady Ministrów, pełniącego obowiązki prezesa Rady Ministrów, po czym 5 września został premierem w miejsce usuniętego później z partii Edwarda Babiucha.

W 1979 został odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej„Dziennik Polski”, r. XXXV, nr 163 (10 927), s. 3.. Odznaczony także m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A30-tuje-2)Wyszukiwarka grobów w Warszawie.. mały|Grób Józefa Pińkowskiego i jego rodziny na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Przypisy

Bibliografia Nekrolog w „Gazecie Stołecznej” (dodatek do „Gazety Wyborczej”), 10–12 listopada 2000. „Polityka”, 18 listopada 2000. „Trybuna Ludu”, 13–14 grudnia 1975, s.