Wyczerpane długotrwałymi walkami i zdziesiątkowane tropikalnymi chorobami oddziały dotarły do Rangunu. INA w liczbie ok. 40 tys. ludzi wzięła jeszcze w styczniu 1945 r. udział w następnej kampanii – obronie Birmy, wystawiając tam łącznie dwie dywizje – w rejonie Mandalay. Ostatecznie na wiosnę Rangun został zajęty przez Brytyjczyków.
Medale INA W INA i Ochotniczym Legionie Hinduskim obowiązywały następujące medale: Wielka Gwiazda „Sher-e-Hind” (Tygrys Indii) Gwiazda 1 klasy „Sardar-e-Jang” Gwiazda 2 klasy „Vir-e-Hind” order „Shahid-e-Bharat”
Epilog Po zakończeniu wojny rząd brytyjskich Indii wytoczył procesy niektórym schwytanym oficerom i żołnierzom INA pod zarzutem zdrady stanu. W Czerwonym Forcie w Delhi miał miejsce proces 3 wysokich oficerów INA – gen. Shaha Nawaza Khana, płk. Prema Sehgala i płk. Gurbuxa Singha Dhillona. Ich obrońcą był m.in. Jawaharlal Nehru. Obrona starała się doprowadzić do traktowania oficerów INA jako jeńców wojennych sił zbrojnych podległych legalnemu Tymczasowemu Rządowi Wolnych Indii. Indyjski Kongres Narodowy i Liga Muzułmańska wykorzystywały propagandowo proces do prowadzenia agitacji niepodległościowej. Ostatecznie dowódcy INA zostali skazani na karę dożywotniej deportacji, co nie zostało jednak zrealizowane z powodu masowych protestów publicznych. Większość b.