Atak cesarskiej armii był dla Brytyjczyków całkowitym zaskoczeniem i umożliwił głębokie wbicie się w terytoria indyjskie. 18 kwietnia samobójczy oddział pod dowództwem płk. Shaukata Malika przerwał brytyjskie linie obronne i zdobył miejscowość Moirang. Zajęte ziemie oddano pod zarząd Tymczasowego Rządu Wolnych Indii, który ogłosił tymczasową stolicą Indii miasto Imphal w nadgranicznym okręgu Manipur i zachęcał do dalszego marszu na Delhi. Gubernatorem „ziem odzyskanych” został gen. mjr. A.C. Chatterjee, minister finansów w Tymczasowym Rządzie. Jednocześnie Ochotniczy Legion Hinduski walczący w Europie u boku wojsk niemieckich uznano za część INA. Wojska hinduskie w Indiach dalej nacierały, dochodząc do drogi kohimskiej oraz zajmując pozycje w rejonie miejscowości Kohima i Silchar. W głąb terytorium Indii została wysłana Brygada „Azad” pod dowództwem płk. Gulazara Singha, która dezorganizowała zaplecze wojsk brytyjskich. Działania wojenne toczyły się jednak ze zmiennym szczęściem. Przegrupowanie wojsk brytyjskich i ich ostateczny kontratak przy całkowitym panowaniu w powietrzu spowodowały ostatecznie odwrót Japończyków i Hindusów pod koniec 1944 r. do Birmy. INA straciła 50% stanu, ze 220 tys. żołnierzy japońskich powróciło zaledwie ok. 130 tys.