według wielu legend wampiry nie odbijają się w lustrze; Daetrin nie używa luster, bo nie znosi swojej osoby; nie wchodzi też do kościołów, nie dlatego, że nie może, ale dlatego, że chrześcijaństwo kojarzy się jemu – synowi pogańskiej kapłanki – jak najgorzej jeszcze z czasów młodości w Aleksandrii). Najzabawniejszym ukłonem w stronę hollywoodzkiej tradycji jest komentarz Daetrina do degeneracji jednego z jego krewniaków-wampirów: One of them, the older-bodied fellow haunting the Carpathians, had even talked himself into a garlic allergy, gdzie postać "starszawego gościa straszącego w Karpatach", który nabawił się alergii na czosnek, jest aluzją do klasycznej filmowej kreacji Beli Lugosiego w roli Draculi.
Trylogia Zimnego Ognia Najbardziej znana z powieści autorki, stojąca na pograniczu SF i fantasy wielowątkowa saga, podejmująca tematykę odkupienia, winy i ceny płaconej za magiczną moc. Fabuła koncentruje się wokół historii ludzkiej kolonii na planecie Ernie, na której istnieje aktywna forma energii znana jako fae. W interakcji z ludzkim umysłem powoduje ona, że najskrytsze myśli i najgorsze koszmary mogą stać się rzeczywiste (por. pomysł Stanisława Lema w Solaris).