Dmytro Palijiw, ukr. Дмитрó Палíїв (ur. 17 maja 1896 w Przewoźcu koło Kałusza, zm. 20 lipca 1944 w rejonie Brodów) – ukraiński wojskowy, działacz nacjonalistyczny i dziennikarz niepodległościowy, poseł na Sejm RP, założyciel i przywódca Frontu Jedności Narodowej, oficer 14 Dywizji Grenadierów SS podczas II wojny światowej.
Ukończył gimnazjum w Kołomyi. Podczas I wojny światowej służył w Ukraińskich Strzelcach Siczowych jako podchorąży. Od września 1918 działał w Komitecie Wojskowym we Lwowie, opracowując plan opanowania przez Ukraińców obszaru Galicji i Bukowiny. 1 listopada tego roku był jednym z organizatorów przewrotu we Lwowie, który doprowadził do bitwy o miasto z Polakami. Podczas wojny polsko-ukraińskiej był chorążym (czotarem) w Ukraińskiej Armii Galicyjskiej, adiutantem płk. Dmytro Wytowskiego, a następnie gen. Myrona Tarnawskiego.
W latach 1921–1926 wchodził w skład komendy głównej Ukraińskiej Organizacji Wojskowej (UWO). Brał udział w nieudanym zamachu na Józefa PiłsudskiegoWłodzimierz Kalicki, 25 IX 1921. Kula w rękawie, „Gazeta Wyborcza”, 26.09.2005.. AresztowanyLucyna Kulińska, Działalność terrorystyczna i sabotażowa nacjonalistycznych organizacji ukraińskich w Polsce w latach 1922–1939, Kraków 2009, s. 180, .