Narodowa Armia Mengjiang – siły zbrojne marionetkowego państwa Mengjiang zorganizowanego przez Japończyków na obszarze Mongolii Wewnętrznej.
Narodowa Armia Mengjiang powstała w 1936 r. po wkroczeniu wojsk japońskich do Mongolii Wewnętrznej. Zorganizowano ją na bazie dotychczasowej Armii Mongolii Wewnętrznej. Składała się początkowo z ośmiu dywizji kawalerii, każda w sile 1500 ludzi. Dywizja dzieliła się na trzy pułki po 500 ludzi. Pułk miał kompanie kawalerii i kompanię karabinów maszynowych. W rzeczywistości liczebność dywizji wahała się między 1-2 tys. żołnierzy. Byli oni uzbrojeni w ręczne karabiny typu Mauser i czeskie pistolety ZB-26 oraz karabiny maszynowe wz. 1930. Na wyposażeniu Armii znajdowało się także ok. 60 moździerzy oraz kilka zdobycznych dział polowych i górskich z niewielką liczbą amunicji. Ponadto Japończycy wyposażyli ją w kilka zdobycznych lekkich czołgów i samochodów pancernych.
Do jej zadań należało wspomaganie japońskiej Armii Kwantuńskiej, w której skład wchodziła jako siły pomocnicze, w operacjach prowadzonych przeciwko Mongolii i wojskom chińskim na obszarze północnych Chin. Oprócz tego utrzymywała porządek na terytorium Mengjiang i ochraniała władcę kraju księcia Demchugdongruba. Narodowa Armia Mengjiang była dowodzona przez własnych oficerów z Japończykami jako doradcami.