W 1939 r. oddziały złożone z żołnierzy pochodzenia chińskiego zostały połączone w 1, 2 i 3 brygady jingbeidui w celu ich użycia do zwalczania partyzantów. W 1943 r. 4 i 5 Dywizje Kawalerii przeorganizowano w nową 8 Dywizję Kawalerii, a 7 i dotychczasową 8 Dywizje Kawalerii w 9 Dywizję Kawalerii. Liczebność Armii wynosiła wówczas ok. 8-10 tys. ludzi. Wspólnie z siłami zbrojnymi Mandżukuo zorganizowano wówczas dodatkowo pięć dywizji obronnych spośród miejscowych milicji i różnych sił bezpieczeństwa. W 1944 r. Japończycy przeorganizowali je w cztery dywizje po 2 tys. żołnierzy jako garnizon prowincji Chahar. Pod koniec wojny w skład Armii wchodziło sześć dywizji (dwie kawalerii i cztery piechoty), trzy niezależne brygady jingbeidui oraz pułk bezpieczeństwa bao’andui. W wyniku ofensywy Armii Czerwonej przeciwko Armii Kwantuńskiej w sierpniu 1945 r. opór stawiło jedynie kilka oddziałów kawalerii, które – podobnie jak cała Narodowa Armia Mengjiang – zostały całkowicie zniszczone.
Bibliografia Phillip S. Jowett, Rays of The Rising Sun, Armed Forces of Japan’s Asian Allies 1931-45, Volume I: China & Manchuria, 2004
Kategoria:Wojna chińsko-japońska (1937–1945) Kategoria:Formacje kolaboranckie w służbie cesarskiej Japonii Kategoria:Historia Chin 1912–1949 Kategoria:Historia wojskowości w Chinach