Władimir Aleksandrowicz Suchomlinow (; ur. w Kownie, zm. 2 lutego 1926 w Berlinie) – rosyjski generał kawalerii, generał adiutant.
Młodość Ukończył I. Petersburski Korpus Kadetów i Nikołajewską Szkołę Kawalerii. Od 1867 był oficerem w pułku huzarów lejb gwardii. W 1874 ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Od 25 października 1874 był adiutantem w I Gwardyjskiej Dywizji Kawalerii, potem starszym oficerem do zadań specjalnych w sztabie 1 Korpusu Armijnego i dowódcą szwadronu w pułku kirasjerów.
W czasie wojny rosyjsko-tureckiej 1877-1878 był w dyspozycji naczelnego dowódcy działającej armii wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza (starszego). Za działania wojenne został nagrodzony orderem świętego Jerzego IV stopnia i złotą bronią. Od 11 kwietnia 1878 był oficerem do zadań specjalnych w sztabie 1 Korpusu Armijnego. Od 6 maja 1878 - kierującym sprawami Mikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego. Od 25 listopada 1884 - dowódcą 2 Pawłogradzkiego Pułku Lejb-Huzarskiego.