Giovanni Battista Martini, znany powszechnie jako Padre Martini (ur. 24 kwietnia 1706 w Bolonii, zm. 3 sierpnia 1784 tamże) – włoski kompozytor, pedagog, teoretyk muzyki, franciszkanin konwentualny (OFMConv).
Życiorys Był synem skrzypka. Jego nauczycielami muzyki byli Angelo Predieri (klawesyn), Giovanni Antonio Ricieri (kontrapunkt), Giacomo Antonio Perti (kompozycja) i Francesco Antonio Pistocchi (śpiew). Studiował także matematykę u Francesca Marii Zanottiego. W 1721 roku wstąpił do klasztoru franciszkanów konwentualnych. W 1725 roku został kapelmistrzem w bazylice św. Franciszka w Bolonii, w 1729 roku otrzymał święcenia kapłańskie. W 1758 roku został przyjęty na członka Accademia dell’Istituto delle Scienze i Accademia Filarmonica w Bolonii, a w 1776 roku na członka Accademia dell’Arcadia w Rzymie.
Twórczość Był nie tylko płodnym kompozytorem, ale też historykiem muzyki, teoretykiem i pedagogiem, cieszącym się autorytetem wśród współczesnych. Chociaż nigdy nie opuścił Włoch, utrzymywał regularną korespondencję z czołowymi osobistościami świata kultury swojej epoki. Jego dorobek epistolarny szacowany jest na ponad 6000 listów.