Pierwsze wystawy indywidualne miał w latach 60. – w 1965 w Galerii Sztuki MDM w Warszawie, rok później w Klubie Inteligencji Katolickiej w Warszawie. Obrazy olejne, grafiki i rysunki Łoskota prezentowano także m.in. na wystawie pośmiertnej w Regionalnym Ośrodku Kultury w Częstochowie w 2002. Z prezentacji zbiorowych, w których uczestniczył Zbigniew Łoskot, można wymienić m.in. Ogólnopolską Wystawę Młodej Plastyki w warszawskim Arsenale (1955), wystawę Grafika Artystyczna i Rysunek w XV-lecie PRL w Zachęcie (1961), II i III Biennale Grafiki w Krakowie (1962, 1964). Prace artysty znajdują się w zbiorach Muzeum Historycznego w Warszawie, Muzeum Pomorza Zachodniego w Szczecinie, Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Edition de Dialoque w Paryżu.
Zaprzyjaźniony z plastykiem ks. Jan Twardowski napisał o nim: To niespotykany, zasłużony i niedoceniony malarz kościołów. Był prawdziwym artystą, bo nie udawał artysty. Urodził się 1 września 1922 r., umarł 1 września 1997 r., to znaczy w dniu swoich urodzin. Ten zbieg okoliczności może utwierdzić w przekonaniu, że dokładnie wypełnił swoje życie.
Żonaty z Aliną z d. Goździuk, miał pięcioro dzieci i dwanaścioro wnuków. Wnukiem Zbigniewa Łoskota jest m.in.