Sarisa, sarysa (stgr. σάρισα) – długa włócznia macedońskiej piechoty, używana później w armiach hellenistycznych.
Pod koniec pierwszej połowy IV wieku p.n.e. wprowadzona do uzbrojenia ciężkozbrojnej piechoty (pedzetajrów) przez króla Filipa II. thumb|300px|Falanga macedońska uzbrojona w sarisy
Konstrukcja Sarisa składała się z dwóch krótszych kawałków drewna dereniowego, połączonych ze sobą 16-centymetrową żelazną tuleją, poprawiającą jednocześnie wytrzymałość całej konstrukcji. Podzielenie trzonu na dwie krótsze części pozwoliło na zredukowanie naprężeń materiału, które mogły wystąpić przy tak długim drzewcuPogląd o dwuczęściowej konstrukcji sarisy poparła m.in. Ewa Wipszycka (Historia starożytnych Greków, tom 2, s. 298), a także W. Heckel, R. Jones, Macedonian Warrior, dz. cyt., s. 14). Kwestia ta pozostaje jednak przedmiotem dyskusji wśród historyków..