Długość sarisy była uzależniona od wzoru i od okresu: początkowo wynosiła od 4–5 do 5,5 metra, by w epoce hellenistycznej przekroczyć 6 metrów, a jej średnica wynosiła prawdopodobnie 3,17–3,81 centymetraTeofrast z Eresos (Badania nad roślinami, III 12,2) podaje, że w jego czasach maksymalna długość sarisy wynosiła 12 łokci (Teofrast ułożył swoje dzieło po 322 p.n.e., a więc już po śmierci Aleksandra III, nie ma jednak powodów, by sądzić, że krótsza długość sarisy podana przez Teofrasta nie może odnosić się również do czasów Filip II). U opisującego wydarzenia końca IV wieku p.n.e. Poliajnosa (Podstępy wojenne, II 29,2) długość najdłuższych saris wynosiła 16 łokci, podobnie Polibiusz (Dzieje, XVIII 29,29), opisując bitwę pod Kynoskefalai (197 p.n.e.), podaje, że używane w tym czasie przez macedońskich falangitów włócznie mierzyły 16 łokci. Ponieważ długość łokcia wahała się między 44 a 52,5 centymetra, nie jest możliwe dokładne oszacowanie na podstawie tych przekazów długości sarisy.W. Heckel, R. Jones, Macedonian Warrior, dz. cyt., s. 13..