W czerwcu 1982 roku na ulice miasta wyjechał pierwszy wielkopojemny Jelcz PR-110. W latach następnych liczba tych autobusów systematycznie rosła, stopniowo wypierając z taboru mniejsze Autosany. Z czasem doprowadziło to do braku miejsca na terenie bazy, w wyniku czego zdecydowano się przenieść część taboru na tymczasowy, dodatkowy plac postojowy, zlokalizowany przy ówczesnej ulicy Powstańców 1905 r.
Rozwój przedsiębiorstwa trwał mniej więcej do połowy dekady, co przejawiało się modernizacją infrastruktury i rozwojem sieci komunikacyjnej – w 1985 r. uruchomiono linie nr 35 i 36, kursujące odpowiednio do Suchedniowa oraz Zbijowa, a niebawem linię nr 37 pokrywającą się z linią nr 1. Od roku 1988 widać było wyraźne pogorszenie kondycji przedsiębiorstwa – będące wynikiem inflacji podwyżki cen podzespołów znacznie zwiększyły koszty jego funkcjonowania. Istotny problem stanowiły też braki kadrowe – głównie wśród kierowców. Ciągle pogarszająca się sytuacja doprowadziła ostatecznie do referendum, w którym pracownicy nie udzielili wotum zaufania dotychczasowemu Dyrektorowi Naczelnemu. Nowym dyrektorem po raz pierwszy w historii zakładu została kobieta – Władysława Nowak.