Eutyfronika (ang. euthyphronics) – koncepcja filozoficzna Józefa Bańki, omawiana w literaturze m.in. w kontekście jego filozofii techniki, etyki prostomyślności i recentywizmu. Jej autor określał eutyfronikę jako „naukę humanistyczną” dotyczącą życia człowieka w systemach technicznych, zwłaszcza niezamierzonego wpływu techniki na psychikę człowieka oraz ochrony tej psychiki. Status eutyfroniki jako „nauki” był jednak w literaturze komentowany ostrożnie.
Termin pochodzi od greckiego euthyphron, rozumianego w filozofii Bańki jako „prostomyślny”. , omawiając twórczość Bańki, pisał, że hasło eutyfroniki wyrażało u niego dążenie do „dobrego” wyważenia intuicyjnej emocjonalności, określanej terminem thymos, i trzeźwej racjonalności, określanej jako phronesis.
Geneza i miejsce w twórczości Bańki Eutyfronika pojawiła się w twórczości Bańki w kontekście jego badań nad filozofią techniki. Skudrzyk wskazywał, że Bańka początkowo sytuował swoją twórczość pod hasłem filozofii techniki, natomiast później głównym terminem jego filozofii stał się . Do wczesnych prac, w których Bańka rozwijał problematykę eutyfroniki, należały m.in.: